Heb je er meteen een voorstelling bij – bij ‘oud licht’?
Klinkt het wat muf of bedompt? Wat stoffig of niet proper?
Misschien valt het mee. Denk nog maar even terug aan de recente amuse ‘Orion‘. Je herinnert je nog de afbeeldingen met een kraamkamer van sterren:
Even in een snelle Google-translate vertaling: “Deze dramatische afbeelding biedt een kijkje in een grot van kolkend stof en gas waar duizenden sterren worden gevormd. De afbeelding, gemaakt door de Advanced Camera for Surveys (ACS) aan boord van de Hubble-ruimtetelescoop van NASA/ESA, vertegenwoordigt het scherpste beeld dat ooit is gemaakt van dit gebied, dat de Orionnevel wordt genoemd. In deze afbeelding verschijnen meer dan 3.000 sterren van verschillende groottes. Sommigen van hen zijn nog nooit in zichtbaar licht gezien. Deze sterren bevinden zich in een dramatisch stof- en gaslandschap van plateaus, bergen en valleien die doen denken aan de Grand Canyon. De Orionnevel is een prentenboek over stervorming, van de massieve, jonge sterren die de nevel vormgeven tot de zuilen van dicht gas die mogelijk de thuisbasis zijn van ontluikende sterren.“
Ik heb er in die amuse bij verteld dat de Orion nevel op een afstand van ongeveer 1.344 lichtjaar staat. Dat betekent dat het beeld dat we hier zien al 1.344 jaar onderweg is, en we dus eigenlijk het beeld zien van hoe het zolang geleden was. Dat is dus ‘oud licht’.
Als je ’s avonds of ’s nachts in het sterrenlicht loopt kan je pad verlicht worden door ‘oud licht’ van sterren. Als je dan op een nieuwe weg loopt, is er sprake van ‘Oud licht op nieuwe wegen’.
En intuïtief hebben we het vaker over ‘nieuw licht’, bijvoorbeeld:
Wandel jij wel eens op een nieuwe weg in oud licht? Kijk eventueel eens op Iederal: 25 maart 2024 Vollemaanwandeling. Samen lopen in het maanlicht en in gesprek over energie en positiviteit.
Goed, even terug naar het ‘Nieuw licht’.
Dat was bijvoorbeeld de titel van een weekschrijven voor zondag 10 januari 2021 – geschreven op 21 december 2020. Je herinnert je deze vast nog wel, maar voor het gemak neem ik er een stukje tekst van over:
“Er zijn van die momenten in het leven waarop ons een bijzonder gevoel overkomt. Door een ontmoeting, een gebeurtenis of een herinnering voelen we ons deel van een groter geheel en komen we even los van onszelf en van de alledaagsheid van ons bestaan. Het is een bijzondere ervaring om wat we zo vaak als ‘gewoon’ bestempelen, in een nieuw licht te zien. De ervaring met wat ons overstijgt en ontroert, doordringt ons van het bijzondere van het leven en het eigen leven.”
Ik kreeg een associatie met een stuk tekst uit “Het verlangen naar zin” van Hans Alma;
Ik denk daarbij met name aan pagina 26, 27:
“De zinervaring is een intensivering van de alledaagse ervaring en doet de wereld in een nieuw licht verschijnen. Dat hoeft geen grootse, meeslepende gebeurtenis te zijn. Het kan zich voordoen bij aandachtig kijken naar een spelend kind […] Intensivering van een alledaagse ervaring doet zich ook voor als een gevoel van warmte bij een inspirerend gesprek met een vriend. Kenmerkend is dat we even uit onze zelfbeslotenheid getild worden en ons deel voelen uitmaken van een een geheel dat groter is dan wijzelf […].”
De overeenkomst in stijl en strekking is opmerkelijk. Hoe ik tegenover een mogelijk plagiaat sta heb ik overigens al betoogt in het essay ‘Icons‘ (je weet wel; met Elvis Presley, Paul Simon, The Beatles).
Nu vraag je je misschien af hoe ik bij dit alles kom.
Aanleiding is de wekelijkse inspiratie voor zondag 3 maart 2024.
Het schrijven begint als volgt:
“‘Omdat we geloven dat alle leven uit één oorsprong voortkomt,
willen we elk mens als gelijkwaardig zien en steeds weer zoeken naar wat ons verbindt.
We geloven dat de macht van waaruit alles ontstaan is, ook in mensen werkzaam is
en tot uitdrukking kan komen in liefdevol handelen.
Vanuit dat besef willen we zin aan ons leven geven.’“
De afbeelding bij de wekelijkse inspiratie laat nieuw licht op oude en nieuwe wegen zien:
Uit de toelichting op de keuze voor deze afbeelding: “[…] op de nachtfoto van een stukje van onze aarde, lichten de bewoonde delen duidelijk op, onderling duidelijk met elkaar verbonden. Deze verbondenheid in het groot is erook in het klein: op persoonlijk niveau. Wij zijn als mens onderling verbonden met onze geliefden, mensen om ons heen, collega’s, vrienden en familie. Dit alles bij elkaar vormt onze ‘wereld’ waarin wij (mede) bepalend zijn voor de aard en de kwaliteit van deze onderlinge verbinding.”
========================================================
Amsterdam, 2 maart 2024