Mogelijk ben je wat verward als je op de valreep van dit jaar nog een Amuse gedeeld ziet worden; ik had gisteren namelijk in ‘Verward‘ erop gehint dat die de laatste zou zijn – dit jaar. Maar goed, je hebt de loop van het leven niet zelf in de hand, en dat iemand mij wees op een frase in de column in NRC- Handelsblad “rubriek Japke-d. Bouma denkt mee” met als titel “‘Eerlijk?’, ‘dagdagelijks’ en ‘letterlijk’ – dit zijn de grootste taalergernissen van de afgelopen 10 jaar“.

Kort gezegd; ik werd met name getroffen door de passage waarin wordt vermeld dat haar lezers aangaven geen ‘nieuwe’ woorden te willen behouden voor de komende tijd. Totdat er staat:

“Of wacht. Eén lezer. Die wilde het woord ‘twijfelkracht’ bewaren.”

Japke-d. merkt op dat zij zelf dat woord bedacht had ‘om alle mensen met het zogeheten impostersyndroom een hart mee onder de riem te steken‘.

En mij trof de toelichting:

“Want twijfelen aan jezelf is geen zwakte. Het is juist goed om regelmatig te denken dat wat je doet, misschien nog beter kan.”

Dit wordt nader uitgewerkt in het artikel twijfelkrácht; door Vivien Waszink:

Daarin staat als opening/toelichting: “mentale kracht die bestaat uit het vermogen om aan iets of aan jezelf twijfelen, waardoor je openstaat voor advies en jezelf zo nodig kunt bijsturen”.

En, “Twijfelen’ is in: een tijdje geleden behandelden we in deze rubriek al het woord en twijfelmoed de moed om, vooral in tijden van polarisatie, niet altijd meteen stelling te nemen. Je hoeft niet altijd een nadrukkelijke keuze voor of tegen iets te maken.”

Dit deed me denken aan een ‘wekelijkse inspiratie’ van Nanda Ziere (nr. 30 2025) met als titel “Wat zou de liefde doen” waarin de passage staat:

Er is veel gaande in de wereld, in de landen waar we wonen, in het genootschap en ook in ons
eigen leven zijn er zorgen over de wereld die ons in beslag kunnen nemen. Er zijn meningen te
over, maar hoe blijf ik staande als ik ergens nog geen mening over heb of wil hebben?“

Zelf zie ik een trits ontstaan, waarbij derde in het licht van de wekelijkse inspiratie een logische is:

• Twijfelkracht
• Twijfelmoed
• Twijfelzege.

Laatst genoemde is de verwijzing naar een cultuur van het durven twijfelen, en dit als een zege te ervaren. Kort gezegd ‘De zegen van de twijfel’.

In deze publicatie wordt twijfel neergezet als een positieve, zelfs noodzakelijke kracht in geloof en levensbeschouwing, niet als een gebrek.

Korte typering van de boodschap:

• Twijfel houdt het geloof levend. Wie durft te twijfelen, blijft zoeken, luisteren en groeien.
• Geloof is geen vaststaand systeem, maar een voortdurend proces van betekenis geven aan het leven.
• Eigen verantwoordelijkheid staat centraal: je neemt traditie en inspiratie serieus, maar toetst die steeds aan je eigen ervaring en geweten.
• Zekerheden kunnen verstarren; twijfel opent ruimte voor menselijkheid, mildheid en dialoog.
• Zingeving ontstaat in relatie – met anderen en met de tijd waarin je leeft – niet door dogma’s.

Binnen het Apostolisch Genootschap past dit bij de nadruk op innerlijke vrijheid, ontwikkeling en eigentijdse spiritualiteit: geloven als worden, niet als hebben.

Ik heb het gevoel dat dit een mooie boodschap zou kunnen zijn als het genootschap in 2026 een Mediacampagne lanceert; je bevestigt dan een stabiele kern – over decennia (misschien wel eeuwen) heen. Ik twijfel er niet aan dat dit mensen kan aanspreken.

===================================

Amsterdam, 31 december 2025