Kies jouw favoriete REUS:
a. Hagrid (Rubeus Hagrid, uit Harry Potter; eigenlijk een half-reus)
b. De Reus van Rotterdam
c. Goliath (die van David, uit de bijbel)
d. King Kong
Keuze kunnen maken ? ‘de keuze was reuze’ 😉
En, waar denk je aan bij de uitspraak:
‘we staan op de schouders van reuzen’?
Het zijn toch niet allemaal gezellig types. Goliath zeker niet, nadat David hem eerst knock-out heeft geslingerd en vervolgens heeft onthoofd. En bij King Kong sta ik ook liever niet op de schouder…
Dan moet het toch anders zijn bedoeld. Laten we eens kijken hoe het zoal gebruikt wordt. Jan Zwart gebruikt de zin als volgt (weekbrief voor zondag 1 april 2012 nr 11):
“Dat wij nu ons apostolisch zijn zo kunnen en willen beleven is niet vanzelf gekomen Het is een lange traditie van bevrijden en betreden van nieuwe paden We staan op schouders van reuzen.”
Kortom, duidelijk in een apostolische traditie, en de reuzen zijn dan bijvoorbeeld ‘Jezus, apostel van Oosbree en apostel L. Slok’. Dit in een weekbrief waarin het terugtreden van apostel Riemers wordt gememoreerd. Laatstgenoemde brengt de uitspraak zelf in verband met een eerbiedige gedenking op de tweede zondag van de maand (Weekbrief voor zondag 10 april 2005, nr. 14):
“Het is inspirerend te beseften, dat ons Werk een geschenk is, voortkomend uit onze geschiedenis, waarbij we staan op de schouders van reuzen […]”
Je hoeft dit natuurlijk niet te geloven, want in feite kunnen echte reuzen (van het formaat King Kong) niet bestaan. Hoe dat werkt, kun je bijvoorbeeld lezen bij Ben Orlin in zijn ‘Wiskunde is overal’, pagina 78 e.v.: ‘Reuzen bestaan niet’.
“Waarom niet? Omdat grootte ertoe doet. Laten we als voorbeeld Arnold Schwarzenegger nemen en hem tweemaal zo groot maken. Nu hij twee keer zo lang, twee keer zo breed en twee keer zo diep is geworden, is hij ook acht keer zo zwaar”
“Goed. Maar kijk nu eens naar zijn benen. Om onze man overeind te houden, moeten zijn botten acht keer zo sterk zijn. Lukt dat? Ik betwijfel het. ze hebben twee nuttige verdubbelingen ondergaan (in breedte en diepte) maar één nutteloze verdubbeling (in lengte). een zuil versterk je niet door hem te verlengen en een bot versterk je niet door het langer te maken. Extra lengte geeft geen extra kracht, maar juist extra druk omdat de basis van het bot nu meer massa moet dragen.”
“De botten in Arnolds benen kunnen niet meer doen wat ze zouden moeten doen: met een factor vier compenseer je geen factor acht. Als we Arnold Schwarzenegger altijd maar groter blijven maken, zal hij eens een kritisch breekpunt bereiken. Zijn benen zullen het begeven en versplinteren onder het overweldigende gewicht van zijn torso.”
“Wanneer een dier met 50% groeit, zijn zijn poten alleen tegen de druk bestand als ze 83% dikker worden. Daarom hebben katten genoeg aan ranke pootjes en hebben olifanten zuilen nodig om op te staan.”
“Wat voor Arnold Scharzenegger geldt, geldt voor ons allemaal. Daarom zullen reuzen altijd tot het rijk der mythen behoren.”
En toch, hè: is er voor jou persoonlijk niet iemand die je een ‘reus’ zou noemen? Of, liefkozend ‘reusje’?
Toevallig hadden we verleden week een paar dagen een b&b in Drenthe, naast het openlucht museum waar Ellert en Brammert prominent voor stonden. Twee Drenthse reuzen. Wij dachten dat het waarschijnlijk heel grote mensen waren geweest. Ons magneetje voor de wc van deze vakantie is er eentje van deze twee reuzen!
We kregen een gesprek over reuzen en ik zei dat ik de reuzen uit Game of Trones zo goed vond. ‘Voor het eerst een reus in het echt gezien’ zei ik zelfs 😳.
En over de ‘Apostolische reuzen’: daar heb ik eigenlijk niets mee. Ik vind het vooral irritant als me een schuldgevoel vanaf de verhoging wordt aangepraat i.v.m. het brengen van aanbieding. Ik ben zelf namelijk ook een reus in deze en kan toch echt niet op mijn eigen schouders staan…
Wij hebben jaren geleden de reus van Rotterdam een hand gegeven. Ik vind apostel Riemers een geweldige man. Maar de vergelijking met reuzen gaat gewoon helemaal mank. De 2de zondag van de maand is bedoeld om degenen die we liefhebben en die een voorbeeld voor ons zijn geweest te gedenken en eren. En gelukkig waren dat normale mensen.