Het is vandaag 2e-Kerstdag, en u kunt er dus op van aan dat ik eergisteren – op kerst(wijdings)avond – een pinkelhoutje gedragen heb. Het is de tijd van Kerst- en Nieuwjaarswensen. Laatstgenoemden zijn vooral handig voor mensen die niet op tijd hun kerstkaarten versturen, of alleen kaarten sturen naar degenen van wie zij zelf eerst een kaart krijgen.

In deze tijd van algoritmes kan ik het volgende aanbevelen: stuur volgend jaar alleen een kaart naar degene van wie je dit jaar zelf een kaart hebt ontvangen.

Daarbij zul je niet aan iedereen van wie je een kaart hebt ontvangen er een geven c.q. sturen. Ik heb dat bij de kaart die ik kreeg:

In de mondelinge toelichting werd ik vooral verleid om in januari een Quick fix te komen halen.

Nu was 2022 voor ons het het jaar van de Quick fix; zie het betreffende essay (mijn essays zijn in de regel gortdroge en niet te volgen stukken tekst).

Nu ben ik overigens wel benieuwd naar het vervolg van de Quick fix uit mijn essay. In de tekst van de Kerstwijding 2022 van Apostolisch Genootschap (paragraaf 2.2) staat dat ‘er met Pasen een statutaire scheiding werd aangekondigd tussen het geestelijk leiderschap en het voorzitterschap van het bestuur’. Allemaal prima, maar zoiets zoemt dan toch even in mijn hoofd rond. Hoe ver zou het zijn met die statuten? Wat komt er in? Hoe worden de lidmaten – de aandeelhouders – er bij betrokken? Of komt het over hen als een Cold fix? Hoe werkt zoiets bijvoorbeeld uit als er een vertegenwoordiging namens het genootschap is; bijvoorbeeld bij een 4 mei-viering, optreden bij media etc. Gaat er dan een geestelijk leider of de voorzitter van het bestuur naar toe?

Ik wens je een mooi en zinvol (en, tegenwoordig niet te vergeten: gezond) 2023. En dat we ons mogen Amuseren. Gelukkig nog op tijd…