Ik ben bezig met een cursus Frans, in aanloop tot twee weken vakantie aldaar. Vandaag bezig geweest met hoofdstuk 1;
De tekst onder de hoofstukaanduiding is (ik probeer de typografie over te nemen):
Vivre comme Dieu en France, Leven als een god in Frankrijk…
En daar is natuurlijk meteen de interesse gewekt:
a. ‘Dieu’ staat in het Frans met een hoofdletter, en ‘god’ in het Nederlands met een kleine letter.
Het lijkt dan dat een letterlijke(r) vertaling zou zijn: “Leven als god in Frankrijk”. En dan laat ik de hoofdletter nog even achterwege (dan zou het worden: “Leven als God in Frankrijk”).
b. Het verschijnsel dat in het Nederlands de uitdrukking ‘een god’ bevat, en niet ‘god’. Dit zou haast vermoeden dat we meerdere goden hebben. En dat lijkt met toch niet de gangbare praktijk. We leven in een invloedsfeer van mono-theïstische godsdiensten; Christendom, Jodendom en Islam hebben 1 G/god, en daarbij – langs de zijlijn opgemerkt – ook dezelfde schatplichtigheid aan Abraham (Ibrahim); vandaar dat we dit de Abrahamistische religies noemen.
In het verlengde hiervan: ik heb gisteren wel wat vingerwijzingen gegeven voor een nader gesprek over het beeld bij je relatie tot (G)(god)(en).
Mijn schild ende betrouwen / zijt Gij, o God mijn Heer, / op U zo wil ik bouwen, / Verlaat mij nimmermeer.
Dat laten we voor wat het is – sommigen zijn daar al mee aan de slag gegaan.
Dit brengt me toch nog even bij iets anders van de vorige amuse: ik kan even niet juichen na reactie daarop. In die amuse hint ik op tot verdieping van achtergronden bij ons volkslied. Juist om misverstanden over Duits bloed en zo op te heffen. Ik zie mij genoodzaakt om voor de 2% van de lezers die dit niet hebben gedaan dit toe te lichten aan de hand van een citaat van Wikipedia:
“In de eerste strofe geeft Willem aan dat hij zijn vaderland trouw wil zijn. Willem was de belangrijkste van de edelen van de Nederlanden en stadhouder van 3 gewesten, Zeeland, Holland en Utrecht. Alva had inmiddels de graven van Egmont en Horne de doodstraf gegeven. Ook Willem van Oranje stond op de dodenlijst, maar die was gevlucht. Daardoor werd Willem van Oranje ook belangrijk voor de andere gewesten. Zodoende werd het Vaderland uit de eerste strofe niet nader omschreven in het lied. Willem van Oranje vraagt zich af of hij van Duits bloed is. Dit is een verbastering van het woord Diets (in het Engels Dutch). Dat slaat op de taal die destijds in Nederland werd gesproken. Wilhelmus vraagt zich in deze zin dus af of Nederlanders een eigen volk kunnen zijn met een eigen land. Een eigen Dietsland.“
Maar goed, we begonnen met de titel van hoofdstuk 1 uit mijn cursus frans. Een paar regels daaronder staat:
“Zo’n beeld van de Franse levenskunst, art de vivre […]”
Het gaat dus zelfs over levenskunst!
Dat roept mogelijk associaties op met een cyclus van liederen die een analogie trekken met ‘rollen’ die mogelijk als model kunnen functioneren als inspirator: Zeiler, Beeldhouwer, Boogschutter, Tuinman. Meer direct is de tekst:
Uit eerbied en erkenning
voor het wonder van het leven
te kiezen voor een levensstijl
geënt op dankbaarheid;
en vertrouwend op mezelf
en mijn eigen moog’lijkheden
te kiezen voor een Werk
dat naar meer levenskunst mij leidt.
Nou, ik ga er vanuit dat mijn vorderingen in mijn cursus Frans dus gaan bijdragen aan meer levenskunst; Vivre comme Dieu en France!
Groeten vanuit Dietsland.
=========================================
Lochem, 5 juli 2025