De omslag in het weer deze week versterkt wat weemoedige gevoelens. Namen we in de vorige amuse – Bye bye tweede huis – al afscheid; nu is het afscheid van Utrecht aanstaande. Afscheid in de zin van werklocatie; straks na zo’n 4 1/2 jaar voor ProRail actief te zijn geweest. En al eerder een paar keer voor Rabobank; beiden in het centrum van de stad. Daarnaast hebben we er inspiratie opgedaan voor het essay Stille zaterdag. Kortom een stad waar je een zekere band mee ontwikkelt. Het past in het soort vragen dat je elkaar op Oudejaarsavond zou kunnen stellen: als je uit Nederland weg zou gaan of moeten, naar welk land zou je dan willen gaan? Zo zou ik Utrecht wel als alternatief voor Amsterdam kunnen zien.

Om wat stappen te zetten in het afscheidsproces, wandelde ik rond lunchtijd vandaag door de stad. Ik moet zeggen dat een aantal zaken me toch ook wel opviel.

Allereerst de aanbeveling op de Mariaplaats voor mensen die ecologisch denken, of misschien wel voor mensen die een en ander momenteel moeten ontberen:

De volgende observaties lijken te passen in een jaarcyclus, maar sommigen ervan deden me toch wel erg ver vooruitkijken.

Het meest logisch vond ik nog de reclame voor Halloween-prullaria, aangezien dat eind van deze maand is – wat je er ook van vindt. Overigens: De naam “Halloween” is afgeleid van Hallow-e’en, oftewel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen, 1 november.

De foto geeft een mooie spiegeling van de panden achter me, maar het gaat natuurlijk om de tekst: “Alle wezens zijn welkom“. De vergelijking met ‘geliefd mens‘ ligt voor de hand; wie weet hoe de aanhef van een weekschrijven zich nog eens zal ontwikkelen…

Dat ik vervolgens – in lijn met de jaarkalender – bij een belangrijke Sint Nicolaas-plaats kwam, is ook niet gek: De Pepernotenfabriek. Nu begrijp ik best dat er pepernotenfabrieken zijn, maar dit is blijkbaar *de* pepernotenfabriek; ’t is maar dat je het weet.

Daar een stuk voorbij-lopend kwam ik bij de Bijenkorf, die hier ook al mee bezig is:

Wat daar natuurlijk bij opvalt, zijn de sterren boven de (Sinterklaas) chocoladeletters. Maar het bleek ook al op de etalageruit aangekondigd:

En dat vind ik nou wel wat veel, zo half oktober.

In een uurtje wandelen werd ik dus (commercieel) geattendeerd op Halloween, Sinterklaas en Kerst; een lichte buffer overflow. Wat denk jij? Ben ik ouderwets?

Ik vroeg het me wel af. Maar misschien werd ik ook wel een beetje geïnfantiliseerd; toen ik de winkel uitliep en wilde oversteken, was zelfs het stoplicht een beetje simpel.

Nou ja, laat het de stad van Nijntje / Dick Bruna maar vergeven zijn.

===========================

Amsterdam, 16 oktober 2023