Ik ga naar een psychiater.

Nu zal een deel van mijn lezers opgelucht ademhalen, en menen dat ik tot het inzicht ben gekomen dat ik professionele hulp nodig heb. Mogelijk had je zelf al een amateur-diagnose voor me gesteld, en vraag je je zelfs af of er überhaupt hoop voor me is.

Deze lezersgroep moet ik teleurstellen. Het valt in de categorie Herman Finkers: ‘de cursus omgaan met verdriet wordt wederom afgelast’ 😉

Maar goed, wellicht wil je toch weten hoe het dan zit met die psychiater waar ik naar toe ga. Mogelijk heb je de momenteel populaire Dirk de Wachter in gedachten.

Ik weet niet of er sprake is van een ‘school’ of ‘stroming’, maar De Wachter wordt wel in één artikel genoemd met de psychiater waar ik naar toe ga (Damiaan Denys). Zie het artikel van Vrij Nederland dat de aandacht trekt met: “Bespreek de zin van het leven ook eens met een psychiater”, en vervolgens opent met:

“Psychologische hulp draait vaak om het verminderen van mentale klachten, niet om het bespreken van levensvragen als ‘hoe te leven’. Maar liggen die niet altijd ten grondslag aan psychische klachten? Psychiaters als Dirk De Wachter, Paul Verhaeghe en Damiaan Denys breken een lans voor meer zingeving binnen de psychotherapie.“

Nu is het wel een heel dure oplossing om het merendeel van de bevolking naar een psychiater te laten gaan in plaats van naar een reguliere ‘voorganger’ (en traditioneel religieuze rituelen vorm en inhoud te geven). De ziektekosten-premie gaat toch al omhoog in het nieuwe jaar…

Het toeval (als dat bestaat) wil wel dat ik Denys ga bezoeken in een kerk; Paradiso in Amsterdam. Nu is dat gebouw naar ik meen niet meer als zodanig in gebruik, maar dat ik er op zondagochtend heen ga (en met mij vele anderen, en dat zelfs meerdere keren) geeft toch wel aan dat een nieuwe religie vormt krijgt. Zie de lezingenreeks ‘De circulaire kosmos‘. En toch ook wel aardig dat ik je nu een tip geef van een bijeenkomst in de toekomst, waar je dus nog gewoon naar toe kunt.

Nu zijn er veel meer relaties met psychiaters te onderkennen; waarschijnlijk dacht je zelf al even terug aan het Essay ‘Primeur‘, waar we Piet Kuiper aan bod is geweest.

Het was je misschien bekend dat in de Kerstwijding van dit jaar het gedicht ‘Tijd’ van Rutger Kopland wordt aangehaald:

“te bedenken hoe nu we leven, hoe hier
maar ook hoe niet ons leven zou zijn zonder
de echo’s van de onbekende diepten in ons hoofd
niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten is geen tijd”

Maar wellicht had je niet meteen door dat Rutger Kopland het pseudoniem is van de psychiater Rutger Hendrik (Rudi) van den Hoofdakker. Leuk gevonden, toch: ‘Hoofdakker – Kopland’. In ieder geval wachten we niet tot de psychiater de nieuwe voorganger wordt, maar halen we hem gewoon in huis (nou ja, in ieder geval zijn poëzie; Kopland zelf is enige tijd geleden – in 2012 – overleden).

Ik heb trouwens nog een tip voor een psychiater die we ook binnen kunnen halen; mogelijk in de kerstwijding voor volgend jaar: M. Vasalis, pseudoniem van Margaretha (Kiekie) Droogleever Fortuyn-Leenmans. Het kan toch geen toeval zijn dat deze dichter/psychiater ook een gedicht over ’tijd’ heeft:

TIJD

Ik droomde dat ik langzaam leefde…
langzamer dan de oudste steen.
Het was verschrikkelijk: om mij heen
schoot alles op, schokte of beefde,
wat stil lijkt. ‘k Zag de drang waarmee
de bomen zich uit de aarde wrongen
terwijl ze hees en hortend zongen;
terwijl de jaargetijden vlogen
verkleurende als regenbogen…
Ik zag de tremor van de zee,
zijn zwellen en weer haastig slinken,
zoals een grote keel kan drinken.
En dag en nacht van korte duur
vlammen en doven: flakkrend vuur.
– De wanhoop en welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademloze, wrede strijd…
Hoe kón ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd?
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?

Mooi, hè; alleen al die eerste zin met de alliteraties ‘droomde dat’ en ‘langzaam leefde’; vervolgens ‘langzamer leven dan een steen – iets dat niet kan, en je dus moet interpreteren’. En ook het rijmschema. Ik verheug me al op de kerstwijding van volgend jaar. Nu nog eerst even dit jaar vorm geven en beleven.