Er is deze dagen enorm veel te doen over microplastics.

Neem alleen al de berichtgeving op LinkedIN en Nu.nl;

Op LinkedIN onder de titel “Minder plastic in oceaan dan gedacht“, waarin onder andere wordt gesteld: “Er zitten veel minder microplastics in het water dan gedacht“.

en NU.nl even later, met als titel “Plasticsoep’ in de oceanen blijkt kleiner dan gedacht (en beter op te ruimen)“, waarna het artikel opent met:

“Er blijkt veel minder plastic te drijven in de oceanen dan eerder gedacht, en bovendien duurt het langer voor grote brokstukken opbreken tot microplastics. Dat is dubbel goed nieuws, zeggen onderzoekers tegen NU.nl. Het opruimen van de oceanen wordt hiermee kansrijker.”

Je kunt je voorstellen met wat voor soort plaatje deze artikelen gepaard gaan, zoals bij LinkedIN met verwijzing naar Getty Images – Gary Bell

Nu had ik me gisteren al even verdiept in microplastics (de aanleiding volgt straks), en kwam uit bij National Geographic, voor zover ik weet geen verdachte bron. Daar kwam ik op het artikel “Er zitten microplastics in ons lichaam. Maar hoe erg is dat?“. Zo’n titel doet niet vermoeden dat er actueel een crisis is, als je zo’n vraag nog eens rustig op de hand kunt nemen.

Het is een vrij lang artikel – ongeveer 3.000 woorden, dus ik kan er maar beperkt – en dat doe ik lekker selectief – wat fragmenten uit weergeven;

“Hoewel gifstoffen in plastic de gezondheid van vogels kan schaden, bleek in 2019 het tegenovergestelde uit een Australisch onderzoek waarbij kuikens van de Japanse kwartel bewust met deze gifstoffen waren gevoerd: de kuikens vertoonden slechts een geringe vertraging in hun groei, maar waren niet vaker ziek, gingen niet vaker dood of hadden niet meer voortplantingsproblemen dan kuikens die niet met plastic waren gevoerd. De uitkomsten waren een verrassing voor de onderzoekers, die de resultaten beschouwden als ‘het eerste experimentele bewijs’ voor het feit dat toxicologische en endocriene uitwerkingen van plastics ‘mogelijk minder ernstig gevolgen hebben’ voor de vele miljoenen vogels die kleine hoeveelheden plastic in hun maag hebben.“

Foto van LAUREN ROMAN bij deze passage:

en verder in het artikel:

Volgens Albert Rizzo, medisch directeur van de American Lung Association, is de wetenschap nog te onduidelijk om conclusies te trekken. ‘Zijn plastics daar alleen maar aanwezig en blijven ze inert, of roepen ze een immuunrespons van het lichaam op die uiteindelijk tot littekens, fibrose of kanker kan leiden? We weten dat deze microplastics overal voorkomen. Wat we niet weten, is of de aanwezigheid ervan in het lichaam tot problemen leidt.

Maar goed, om in te gaan op de vraag die door je gedachten speelt – hoe ik er gisteren bij kwam me in microplastics te verdiepen; dat kwam door het lezen en horen van de wekelijkse inspiratie voor zondag 6 augustus, “Knielen voor het wonder met het oog op de toekomst“. Daar zitten een paar reuze interessante elementen in, waar je nog eens een goed gesprek over zou kunnen hebben. En dan gaat het me niet om het microplastic-vrij wasmiddel, waarvan ik vermoed dat het product ‘seepje‘ heet. Ik denk aan:

– het fenomeen ‘economisch principe’ dat wordt gebruikt om een financieel principe te duiden; denk aan iets als ‘doe je boodschappen zo goedkoop mogelijk’. Het lijkt mij meer een economisch principe als je de prijs van boodschappen kunt wegen tegen de ethiek van ‘goede keuzes’ van andere producten in je boodschappenmandje. Dat is echter te beperkt als economisch principe. Ik denk bij economisch principe meer aan afwegingen omtrent de keuzes binnen diverse ‘goede’ bestedingen. Stel dat je 3 euro meer besteedt aan een microplastic-vrije wasmiddel; je kunt ook afwegen of die 3 euro een nog ‘betere’ bestemming zouden kunnen krijgen. Want; wat levert het spenderen van die ‘3 euro meer’ op als je dat aan milieu- en mensvriendelijk gemaakte kleding besteedt? Of het aan Greenpeace geeft, of Human Rights Watch? En je kunt in deze tijd van gierende inflatie maar een beperkt aantal keer ‘3 euro meer’ uitgeven.

Nou moet ik wel bekennen dat ik mij voor de aanschaf voor mijn wasmiddel laat leiden door een financieel principe, en koop dan ook bij:

En wel:

Het gaat dan zelfs om het kwaliteitsmerk:

Er staat niet op de verpakking dat er microplastics in zitten, maar ik vermoed wel bij Makro plastics.

Ik kan je – hierover sprekend – trouwens nog een tip geven: de benzine kost er vandaag nog € 1,99 ! Daarmee bespaar je dan weer de spreekwoordelijke 3 €, waarmee weer iets aan een goed doel gedaan kan worden.

– Het andere, onderbelichte, facet van het weekschrijven is het gedachtengoed van Spinoza. Je herinnert je als trouwe lezer wel dat ik meer dan 100 amuses terug het ook over hem heb gehad, in de gelijknamige amuse. Ik vraag me af of er voorgangers zijn geweest die met dit weekschrijven in de hand nog eens bij hem en zijn gedachtengoed over ‘de oorzakelijke wereld’ hebben stil gestaan.

– En, waar je volgens mij nog wel eens een gesprek aan kunt wijden: er wordt bij herhaling gesproken over een ‘nieuwe ethiek’. Om het gesprek maar eens te starten:

• Heb je voor jezelf een ethiek?
• Wat is deze?
• Waar is deze op gebaseerd?
• Toets je deze wel eens, en zo ja: waaraan?
• Is je ethiek aan verandering onderhevig?
• Wat is voor jou een ‘nieuwe’ ethiek?

Tot slot nog een vraag voor deze vakantieperiode:

Maak een foto van een moment dat je iets moois of bijzonders ervoer, rook of voelde. Mogelijk werkt het bij jou net als bij mij; dat je de foto maakt omdat je die beleving had – en deze nadien in zekere zin kunt oproepen door naar de foto te kijken.

Stuur je foto met een beschrijving van je beleving op naar het gebruikelijke adres; je maakt dan kans op een leuke prijs.

===================

Amsterdam, 7 augustus 2023