In reactie op de amuse Cavalleria Rusticana, waarin ik stelde “dat een ervaring op jongere leeftijd vaak een diepe indruk maakt“, werd de vraag gesteld of je dan op latere leeftijd geen diepe doorleefde ervaring hebt. Dat is voor mij wel het geval, maar het lijkt me alsof ze op jongere leeftijd vaker en intenser – of misschien wel vaker intens – waren. Hopelijk stomp ik niet af. Nu vraag je natuurlijk welke ervaringen van recenter datum me iets deden, misschien zelfs wel een Abba-moment opriepen (zie de amuse ‘Jouw Abba-ervaring?‘). Ik heb een spectrum aan ervaringen, die ik niet allemaal op dezelfde manier kan duiden. Binnen mijn eigen ervaringen denk ik bijvoorbeeld aan de rouwplechtigheid bij het overlijden van mijn vader, maar ook aan de uitvoering van Aïda in de Arena van Verona.

Een ervaring die ik ook niet heel lang geleden had, was in de Mozes en Aäronkerk te Amsterdam.

Ik was daar nooit eerder binnen geweest, en van buiten vind ik het een massief gedrocht; kijk eens naar de 3 verschillende stijlen/materialen die je zo ziet. Reden dat ik er was, lag in mijn deelname aan een gelegenheids-amateurkoor van DNO (De Nederlandse Opera). We oefenden meestal in de Stopera;

Ik vermoed dat de Stopera op een geplande avond bezet was, en we daarom ‘uitweken’ naar de Mozes en Aäronkerk (die daar pal naast ligt). In latere jaren oefenden we in de kerk ‘De Duif’. Dat was de kerk waar Jos Brink ook predikant is geweest (zie voor meer Jos Brink de amuse “Rutger Hauer“).

Nu moet je weten dat het repertoire vrij breed was. Bijvoorbeeld het Ave Verum Corpus. Behalve Mozart heeft o.a. ook Elgar dit op muziek gezet. Een persoonlijke herinnering buiten de uitvoering waar ik zelf aan mee deed: het werd afgespeeld toen we de aula binnenliepen bij de rouwplechtigheid van de zus van mijn vader. ik heb daar geen opnames van, maar om een sfeerbeeld te krijgen – en met name te horen, zie een uitvoering met Leonard Bernstein: kijk in ieder geval de eerste 20 seconden !

Even voor de volledigheid, want ik merkte dat verwarring op de loer ligt; dit betreft dus Leoanard Bernstein, niet te verwarren met Leonard Cohen (zie de amuse ‘Reuzen‘).

Een ander werk dat bijdroeg aan de bijzondere ervaring was het fragment “O Lord, we trust alone in Thee”, van Händel, uit ‘Jozef en zijn broeders’. Let op; ook al werd Händel Engels staatsburger, het woord ‘Thee’ heeft niets met ons kopje-thee van doen 😉

De muziek start als volgt (voor de bladmuziek: zoek binnen Google op “o lord we trust alone in thee”, en kijk dan bij www.dno.nl):

Merk op dat dit uit het verhaal van Jozef komt (‘Joseph and his Brethren’). Ik denk dat het verhaal van Jozef kan wedijveren met alle moderne ‘soaps’ zoals GTST, en voor de ouderen onder ons: ‘Dallas’ of ‘Dynasty’; wat was jouw favoriet ?

Lees het verhaal van Jozef kort nog eens na op Wikipedia, ik geef je daarvan als teaser:

“Vader Jakob had Jozef en de kleine Benjamin meer lief dan zijn andere zoons, omdat het de zoons van zijn lievelingsvrouw Rachel waren. Hij trok Jozef voor en Jozef werd daardoor door zijn broers gehaat. Bovendien had Jozef verteld dat hij gedroomd had dat de broers ooit voor hem zouden buigen.”

Voor het cruciale fragment, luister even naar:

Zie voor de muzikale context het libretto bij: http://opera.stanford.edu/iu/libretti/joseph.htm.

Knap trouwens dat je als lezer tot hier hebt doorgelezen: applausje voor jezelf. Maar stel je dus voor dat dit door een koor van een paar honderd man/vrouw wordt gezongen in de Mozes en Aäron-kerk, en voel ook de rillingen over je rug lopen…

Ok, en nu weer terug van hoger sferen terug op aarde (‘daverend klinkt daar een hele harde knal, en ik bemerk dat ik naar beneden val’). Ik had het nog niet vermeld, maar de repetities met het grote amateur-koor van het DNO-project stond onder leiding van Hans Veldhuizen. Ik heb jaren met heel veel plezier mee-gestudeerd (en meegezongen bij de uitvoeringen). Ongelooflijk hoe hij zulke grote groepen in korte tijd tot enorme hoogte weet te brengen. We hebben overigens ook op diverse locaties buiten de Stopera opgetreden; van een winterse uitvoering in de Bijlmer tot Madrigalen van Monteverdi in het opera-atelier.

Hans’ talent werd ook opgemerkt door het Apostolisch Genootschap, voor welk hij enige tijd geleden (2018 of 2017?) door het hele land workshops verzorgde. Ik heb die in Alkmaar bijgewoond, en wist op voorhand dat het genieten zou worden. Mocht je ook interesse hebben; ik zie geen informatie meer van DNO-projecten, maar je kunt gewoon googelen op Hans Veldhuizen, en je waarschijnlijk tegen een vergoeding aanmelden voor een van zijn projecten. Hopelijk krijg je dan ook zo’n rillingen-over-de-rug ervaring. Alternatief is dat je je aanmeldt voor het plaatselijke koor van het ApGen, locatie Amsterdam-Noord; een mooi koor met eigen dirigent en toetsenist (locatie overigens goed bereikbaar met de Zuid-Noord-lijn).